Zaginiona Słomka
Na Wielkim Polu dzień zaczął się spokojnie. Słońce wstało miękko, traktor Pana Gospodarza mruczał leniwie, a kurczaczki bawiły się w chowanego między snopkami słomy.
Słomka, jak zawsze, kręciła się przy traktorze.
Uwielbiała jego wielkie koła, metalowe błotniki i zapach oleju, który dla niej był jak perfumy.
— Patrzcie! Znalazłam nowy zakątek za kołem!
Kurczaczki spojrzały, ale zanim zdążyły podejść... Słomka zniknęła.
Po prostu jej nie było.
Panika na polanie
Chrupek od razu zaczął szukać śladów.
Bambi biegała w kółko tak szybko, że aż robiła wiry w słomie.
Tuptuś tupał nerwowo, robiąc kolejne dołki.
Kropelka miała łzy w oczach.
Złotko próbował wszystkich uspokoić.
Brzdączek próbował żartować, ale nikt nie miał nastroju.
Mama Koko podeszła do nich spokojnie.
— Słomka na pewno jest blisko. Jeśli zniknęła, to znaczy, że znalazła coś ciekawego.
Kurczaczki spojrzały po sobie. To rzeczywiście brzmiało jak Słomka.
Tajemniczy tunel ze słomy
Za traktorem, tuż przy wielkim kole, Chrupek zauważył coś dziwnego.
Mały, okrągły otwór w słomie.
Jakby ktoś zrobił tam tunel.
— To musi być jej ślad!
Kurczaczki weszły do środka, ostrożnie jedno po drugim.
Tunel był miękki, pachniał słońcem i słomą.
Przez małe szczeliny wpadało światło, tworząc złote plamki na ziemi.
— Słomka!
Ale odpowiedziało im tylko echo.
Wielka słomiana komnata
Tunel prowadził do ogromnej przestrzeni w środku stogu słomy.
Miękkie ściany. Złote światło. Ciepło. Cisza.
A na samym środku siedziała Słomka.
— O! Jesteście! Znalazłam tajną komnatę! To chyba słomiany pałac!
Kurczaczki odetchnęły z ulgą.
— Słomko, martwiliśmy się!
powiedziała Kropelka.
— Ale zobaczcie! Tu są ślady! Ktoś tu był wcześniej!
Na ścianie znajdowały się małe odciski.
Nie kurczaczkowe. Nie kogucie. Nie kocie.
— To myszka!
powiedział Chrupek.
Spotkanie z Myszką Polanką
Z kąta wyszła mała, szara myszka.
— Dzień dobry. To mój domek. Ale możecie tu być. Lubię gości.
Kurczaczki aż zapiszczały z zachwytu.
Myszka Polanka pokazała im:
- słomiane tunele,
- małe przejścia,
- ukryte zakamarki,
- błyszczący guzik będący jej skarbem.
Słomka była zachwycona.
— Mogę tu przychodzić?
— Oczywiście. Ale powiedz rodzinie, żeby się nie martwili.
Powrót na polanę
Kurczaczki wróciły tunelem na Wielkie Pole.
Mama Koko uśmiechnęła się.
— No dobrze, Słomko. Ale następnym razem powiedz, gdzie idziesz.
Słomka kiwnęła główką.
— Obiecuję.
Po chwili dodała:
— Ale jutro pokażę wam nowy tunel!
Kurczaczki wybuchły śmiechem.
🌟 Morał
Ciekawość jest piękna, ale najlepiej odkrywać świat razem. Wtedy każda przygoda kończy się bezpiecznie.