Spokojny dzień na Wielkim Polu
Na Wielkim Polu dzień zaczął się spokojnie.
Słońce świeciło, słoma pachniała ciepłem, a kurczaczki bawiły się w berka między snopkami.
Bambi biegała jak błyskawica.
Tuptuś tupał tak szybko, że aż ziemia drżała.
Słomka kręciła się przy traktorze.
Kropelka zbierała kwiatki.
Złotko uśmiechał się do wszystkich.
Brzdączek robił śmieszne miny.
Chrupek badał każdy zakamarek.
I wtedy... niebo zgasło.
Pierwsze grzmoty
Na horyzoncie pojawiły się ciemne chmury.
Wielkie, ciężkie i szare, jak ogromna kołdra rozciągnięta nad polaną.
— Ojej... To burza?
zapytała Kropelka.
Kogutek spojrzał w niebo.
— Tak. I wygląda na dużą.
Nagle rozległ się pierwszy grzmot.
Brzdączek aż podskoczył.
— Ja nie lubię burz...
szepnął.
Słomka przytuliła się do koła traktora.
— Traktor mnie ochroni.
Deszcz spada jak ciężkie krople
Po chwili zaczął padać deszcz.
Krople były zimne, duże i bardzo szybkie.
Kurczaczki pobiegły do mamy Koko.
— Mamo! Co robimy?!
Koko zachowała spokój.
— Musimy znaleźć schronienie. Chodźcie do stodoły.
Nagle Bambi rozejrzała się dookoła.
— Chrupek! Gdzie jest Chrupek?!
Kurczaczki zamarły.
Chrupek zniknął.
Pułapka ze słomy
Chrupek badał mały tunel w słomie, kiedy burza rozpętała się na dobre.
Mokra słoma osunęła się, zamykając wejście.
Chrupek został w środku.
— Halo! Jest tam ktoś?
wołał.
Ale burza zagłuszała jego głos.
Kurczaczki ruszają na ratunek
Mama Koko spojrzała na pozostałe kurczaczki.
— Musimy go znaleźć. Razem.
Bambi szukała śladów.
Tuptuś sprawdzał słomę.
Złotko dodawał wszystkim otuchy.
Kropelka ocierała łzy, ale nie przestawała szukać.
Brzdączek wołał przyjaciela.
A Słomka pobiegła do traktora.
— Panie Traktorze, pomożesz nam?
szepnęła.
Traktor nic nie odpowiedział, ale jego wielkie koło wyglądało idealnie do odsunięcia słomy.
Traktor w akcji
Pan Gospodarz wybiegł ze stodoły.
— Co się dzieje?!
— Chrupek utknął! Musimy odsunąć słomę!
krzyknęła Słomka.
Po chwili traktor ruszył.
— WROOOOM!
Koło delikatnie przesunęło mokrą słomę.
Kurczaczki wołały:
— Chrupek! Chrupek!
I wtedy usłyszały:
— Tutaj...
Chrupek odnaleziony
Słoma odsunęła się.
W środku siedział Chrupek.
Mokry, zmęczony, ale cały i zdrowy.
— Chrupek! Bałam się!
zawołała Kropelka.
— Ja też... Ale wiedziałem, że mnie znajdziecie.
odpowiedział Chrupek.
Słomka pogłaskała koło traktora.
— Traktor też pomógł.
Po burzy
Burza minęła tak szybko, jak się pojawiła.
Słońce wyszło zza chmur, a nad Wielkim Polem rozciągnęła się piękna tęcza.
Kurczaczki usiadły razem na polanie.
Mama Koko przytuliła Chrupka.
— Burza jest straszna tylko wtedy, gdy jesteśmy sami. Razem możemy wszystko.
Słomka spojrzała na traktor.
— A traktor też jest razem z nami.
🌟 Morał
Odwaga nie oznacza braku strachu. Odwaga to pomaganie sobie nawzajem, nawet wtedy, gdy jest trudno i trochę strasznie.